Özgürlük Sevinci Hissi

 

Birkaç gündür nefesimizi tutmuş iyi bir haberin gelmesini bekliyorduk. Sonunda geldi! Bana özgürlük sevincini hissettiren bu fotoğrafı kazıdan çıkardım ben de...
Fotoğraf, eski Kumkapı Balık Hali limanından. Bundan 30 yıl kadar sonra balık halini Gürpınar tarafına taşıdılar diye biliyorum. 1980'lerin ortalarında ayda birkaç kez Kumkapı'daki hale gider, balıkçılarla sohbet eder, fotoğraf çekip onların kızarttığı şahane balıklara ve bir daha hiçbir yerde yiyemediğim lezzetteki salatalarına ortak olurduk.
F: Yücel Tunca - İstanbul, Kumkapı-Yenikapı, 1985/1986 

Yorumlar

Yorum Gönder

Yorumunuzu, etik ve yasal sorun oluşturmadığı takdirde birkaç gün içinde onaylanıp yayınlayacağım. Katkınız için teşekkür ediyorum.

Bu blogdaki popüler yayınlar

Avukata Polis Şiddeti - 1989

Resim
Bugün de bir başka hukukçunun iki fotoğrafı üzerinden tüm zamanlara yayılan ciddi bir soruna bir kez daha bakmış olalım. Yine polis şiddeti, yine buna maruz kalan bir avukat…  Genç avukat Esin Kulaç'ı, şiddet faili polisler hakkında suç duyurusunda bulunmak için gittiği İstanbul’daki Sultanahmet Adliyesi’nde fotoğraflamıştım. Not: Esin Kulaç'ı tanıyıp bu bilgiyi benimle paylaşan Arşiv Kazısı takipçilerinden Çetin Yılmaz, Kulaç'ın hemen arkasındaki cübbeli avukatın ise P. Mine Abalı (Yılmaz) olduğu bilgisini de verdi.    Fotoğraflar: Yücel Tunca – Sultanahmet, İstanbul, 29 Haziran 1989
Devamı

İstanbul Barosu Başkanı Turgut Kazan Basın Toplantısında - 1989

Resim
  Dün yaptığım, Ortaköy Kültür Merkezi’nin kapatılmasını protesto gösterisine katıldıkları için yargılananlara dair paylaşımda gördüğümüz dönemin İstanbul Barosu Başkanı Turgut Kazan’ın hemen hemen aynı günlerde bir basın toplantısında çektiğim fotoğraflarına geldi sıra. Üçüncü fotoğrafta iki hukukçu daha var karenin içinde. Ortadaki avukat Akif ya da Arif olmalı. Onun ve diğer avukatın tam ismini aramızdan biri eminim yazacaktır. Fotoğraflar: Yücel Tunca – İstanbul, 18 Temmuz 1989
Devamı

Sultanahmet Cezaevi: “Demir taş küf yosun”* - 1990

Resim
Deniz Gezmiş’ten Mehmet Ali Aybar’a, Nazım Hikmet’ten Can Yücel’e, Yılmaz Güney’den Aziz Nesin’e binlerce insanın demir kapı kör pencere arkasına hapsedildiği bir cezaevinin içine gireceğiz bugün. Aslında isterseniz şimdi siz de hemen gidip içeri girebilirsiniz ama aynı şey olmayacak kuşkusuz. Çünkü bir otelin koridorlarında, odalarında ve bahçesinde dolaşıyor olacaksınız. Ne küflü duvarlarla, ne sübyan koğuşunun puslu karanlığıyla, ne de susuz hamamın içine hapsolmuş yüz yıllık yankılarla baş başa kalamayacaksınız. O yüzden gelin, korkunç bir siyasi kararla otele dönüştürülen Sultanahmet Cezaevi’nin son kez kapatılışından dört yıl sonraya, 1990’daki haline götüreyim sizi. Hatta bir iki gün sonra da 1992’deki halini gezelim beraber. Sokak dergisinden sevgili arkadaşım, gazeteci yazar Esmahan Akyol (serinin son fotoğrafında) ile beraber girdiğimiz, 1986’dan beri kapalı olan Sultanahmet Cezaevi o günlerde Kültür Bakanlığı’na devredilmek üzereydi. Cezaevinin önündeki yol boyunca kâhyalık ...
Devamı