Aksaray’da Bir Korsan Gösteri - 1990


2 Mart 1990 günü Yıldız Üniversitesi rektörlük binasını işgal eden öğrencilere polisin gaz ve copla müdahale edip yüzlercesini gözaltına alması üzerine birçok üniversitede protesto eylemleri düzenlenmiş, bazı öğrenci grupları ise trafiğe kapattıkları yollarda yürüyüşe geçerek polisin üniversitedeki varlığını kınamış, gözaltına alınanların serbest bırakılması gerektiği yönünde pankartlar açıp, sloganlar atmıştı.

Aksaray’daki korsan gösteriye bir süre sonra müdahale eden polis, yine çok sayıda öğrenciyi gözaltına almıştı.

Korsan gösteriler, 1980’lerin sonları ile 90’lı yıllar boyunca özellikle üniversite öğrencilerinin sıklıkla kullandığı eylem yöntemlerinden biri oldu. Merkezi cadde ve meydanlarda yolun trafiğe kesilmesi, pankart açılması ve bazen yola bir ya da iki adet molotof kokteyli atılmasıyla başlayan yürüyüş kuşlama, slogan atma gibi propaganda yöntemleri de kullanılarak çoğu zaman polis saldırısı başlayana kadar devam ederdi. Korsan gösteriler 1990’ların sonlarına doğru polis şiddetinin ve korsan gösterilere karşı toplumsal tepkilerin şiddeti de içerecek biçimde artması gibi nedenlerin de arasında bulunduğu birçok nedenle giderek azaldı.

Özellikle sol muhalefete mensup öğrenci ve işçi gibi hak arayışında ön saflarda yer alan kesimlerin cadde, sokak ve meydanlarda yaptıkları eylemlerde gözaltına alınanların isimlerini haykırması veya gazetecilerin polis tarafından götürülen kişilere ısrarla isimlerini sorması, 1990’ların ikinci yarısına doğru hızla artan gözaltında kaybetme ve faili meçhul cinayet gibi faşizan uygulamalardan korunmak ve korumak amacını taşıyordu.

Aynı yıllarda vatandaşlar arasında, toplumun tümünü ve geleceği ilgilendiren konularda hak arayışındaki eylemcilere karşı durumdan vazife çıkararak müdahale etmek, şiddet uygulamak, kolluk güçlerinin müdahalesini coşkuyla alkışlamak, olaydan sonra dükkân ve evlere bayrak asmak gibi utanç verici uygulamalar da günden güne artıyordu.

Fotoğraflar: Yücel Tunca – Aksaray, İstanbul, Mart 1990

https://arsivkazisi-yuceltunca.blogspot.com/















Yorumlar

Yorum Gönder

Yorumunuzu, etik ve yasal sorun oluşturmadığı takdirde birkaç gün içinde onaylanıp yayınlayacağım. Katkınız için teşekkür ediyorum.

Bu blogdaki popüler yayınlar

1 Mayıs’ta Polis, Akif Dalcı’yı Vurdu! – 1989

Resim
(Uyarı: Fotoğraflarda polis şiddeti ve cinayet görüntüsü yer alıyor.) 1987’de Emek sinemasında yapılan 1 Mayıs kutlamasından sonra, ‘88’de işçiler ve emek örgütleri yeniden kapalı salon toplantısı yapmak istemediler ve ‘87’deki kapanışta sözleşildiği gibi emeğin bayramını Taksim’de kutlamak üzere yola düştüler. Ancak polis barikatları, Taksim’e yürümek isteyen az sayıdaki işçi ve öğrencinin önünü daha yola çıktıkları noktalarda kesmişti. 1988 1 Mayıs’ından elimde hiç fotoğraf yok. Nerede olduğumu, neden sokaklarda olmadığımı hatırlamıyorum. Fakat 1989 1 Mayıs’ının erken saatlerinden itibaren Taksim’deydim. Büyük bir polis yığınağı vardı meydan ve çevresinde. Günler öncesinden emek örgütleri Taksim’i işaret ederek tüm emekçileri 1 Mayıs Alanı’na çağırmış fakat ne olduysa son anda bu çağrıyı iptal etmişlerdi. Diğer yandan devrimci gruplar, işçilerle, öğrencilerle birlikte Taksim’e çıkıp, 1 Mayıs’ı burada kutlama konusunda kararlıydı. Buna karşılık olarak, başında Turgut Özal’ın bul...
Devamı

Türkiye Solunda Birlik Arayışı: Kuruçeşme’den Sosyalist Birlik’e - 1990

Resim
TBKP, TSİP ve Sosyalist Birlik gibi bazı sol, sosyalist, devrimci grupların Türkiye solundaki birliği sağlamak amacıyla İstanbul, Kuruçeşme’de düzenledikleri toplantılardan 11 Nisan 1990 tarihli olanına ait fotoğraflar paylaşıyorum bugün. Devrimci Sosyalist Blok oluşturmanın zorlu sürecine giren örgüt ve yapılanmaların bir kısmı aynı yılın sonlarına doğru Sosyalist Birlik Partisi’ni kurdular. Parti 1995 yılında devlet tarafından kapatıldı. Fotoğraflar: Yücel Tunca - Kuruçeşme, İstanbul, 11 Nisan 1989
Devamı

‘Seçilmiş Kardeş’im, Özdemir Hocam, Maden İşçileri ve Ekoloji Savunucuları İçin Bir Saygı Yazısı

Resim
Beş on gün öncesiydi. Kardeşim gibi sevdiğim bir arkadaşım ile bir vesile üzerine Bergama’da buluşmuştuk. Sohbet çeşitli konular üzerinden dönüp dolaşıp fotoğrafa geldiğinde ona uzun uzun Özdemir Gürsoy’dan bahsetmiştim. Özdemir hocam, Uğur Mumcu gibi bir idolün zihnimde yarattığı rüzgâra kapılıp araştırmacı gazeteci olmak maksadıyla girdiğim okulda yönümü değiştiren ve aklıma, yüreğime fotoğrafı yerleştiren insandı. Milliyet gazetesinin kıdemli foto muhabirlerindendi Özdemir Gürsoy ve yanlış hatırlamıyorsam yeni emekli olmuştu. Üniversitede yıllardır yaptığı öğreticiliği ise bırakmamış, gazetecilik adayı olan biz öğrencilere fotoğrafçılık dersi veriyordu. Yüz-yüz yirmi kişilik anfide oturup metrelerce uzaktaki bir hocanın elinde tuttuğu fotoğraf makinesinde neyin ne olduğunu anlamak neredeyse imkansız, imkansız olduğu kadar aynı zamanda son derece keyifsizdi. Fotoğraf makinesinin kendisi de bir nesne olarak pek ilgimi çekmiyordu doğrusu. Ne zaman ki hocamız eski usul bir dia makines...
Devamı