Bulgaristan’dan Zorunlu Göç - 1989


Pek çoğumuz unuttu bile… 1989 bahar ve yaz aylarında en çok konuştuğumuz konulardan biri, rejimi çözülmenin eşiğine gelmiş Jivkov liderliğindeki Bulgaristan’ında yaşayan Türk ve Müslüman azınlıkların hak problemleriydi.  Aynı günlerde Türkiye’de Kürtlerin ana dillerini kullanmalarının, kökten gelen isimleri çocuklarına vermelerinin, Kürtçe türkü söyleyip halay çekmelerinin şiddetle engellenmeye çalışıldığı gibi Bulgaristan’da da Türk azınlık benzer bir devlet baskısı altında zor zamanlar yaşıyordu.

Todor Jivkov’un temsil ettiği komünist rejim zorunlu göçün önünü açtı ve 1989 yılında kademeli olarak sayıları 350 bini geçen Türk asıllı vatandaşını sınır dışı etti. Mayıs ayında başlayan göç dalgası karayolu ve demiryolu üzerinden yaz boyunca sürdü.

1 Mayıs 1978’den sonra izin verilen ilk Taksim mitingi olan Bulgaristan’ı Tel’in Mitingi 24 Haziran 1989’da on binlerce kişinin katılımıyla gerçekleşti. Mitingde insan hakları savunusundan ziyade anti komünist propaganda ağırlıktaydı ve hak örgütleri sessiz kalmakla suçlandı. Bulgaristan’daki baskı ve devlet şiddetinin Türkiye ile benzerliğinin kurulmaması için yoğun çaba harcandı ve konu iç politikaya malzeme yapıldı.

Paylaştığım fotoğrafların birincisi, Sirkeci Tren İstasyonu’na gelen ilk göç kafilelerinin birinden. Diğer iki fotoğraf ise Taksim’de yapılan mitingin dağılma sürecinden… Miting sırasında çektiğim fotoğraflara ulaştığımda onları da yayınlayacağım.

Fotoğraflar: Yücel Tunca – Sirkeci ve Taksim, İstanbul, Mayıs ve Haziran 1989

https://arsivkazisi-yuceltunca.blogspot.com/






Yorumlar

Yorum Gönder

Yorumunuzu, etik ve yasal sorun oluşturmadığı takdirde birkaç gün içinde onaylanıp yayınlayacağım. Katkınız için teşekkür ediyorum.

Bu blogdaki popüler yayınlar

1 Mayıs’ta Polis, Akif Dalcı’yı Vurdu! – 1989

Resim
(Uyarı: Fotoğraflarda polis şiddeti ve cinayet görüntüsü yer alıyor.) 1987’de Emek sinemasında yapılan 1 Mayıs kutlamasından sonra, ‘88’de işçiler ve emek örgütleri yeniden kapalı salon toplantısı yapmak istemediler ve ‘87’deki kapanışta sözleşildiği gibi emeğin bayramını Taksim’de kutlamak üzere yola düştüler. Ancak polis barikatları, Taksim’e yürümek isteyen az sayıdaki işçi ve öğrencinin önünü daha yola çıktıkları noktalarda kesmişti. 1988 1 Mayıs’ından elimde hiç fotoğraf yok. Nerede olduğumu, neden sokaklarda olmadığımı hatırlamıyorum. Fakat 1989 1 Mayıs’ının erken saatlerinden itibaren Taksim’deydim. Büyük bir polis yığınağı vardı meydan ve çevresinde. Günler öncesinden emek örgütleri Taksim’i işaret ederek tüm emekçileri 1 Mayıs Alanı’na çağırmış fakat ne olduysa son anda bu çağrıyı iptal etmişlerdi. Diğer yandan devrimci gruplar, işçilerle, öğrencilerle birlikte Taksim’e çıkıp, 1 Mayıs’ı burada kutlama konusunda kararlıydı. Buna karşılık olarak, başında Turgut Özal’ın bul...
Devamı

Türkiye Solunda Birlik Arayışı: Kuruçeşme’den Sosyalist Birlik’e - 1990

Resim
TBKP, TSİP ve Sosyalist Birlik gibi bazı sol, sosyalist, devrimci grupların Türkiye solundaki birliği sağlamak amacıyla İstanbul, Kuruçeşme’de düzenledikleri toplantılardan 11 Nisan 1990 tarihli olanına ait fotoğraflar paylaşıyorum bugün. Devrimci Sosyalist Blok oluşturmanın zorlu sürecine giren örgüt ve yapılanmaların bir kısmı aynı yılın sonlarına doğru Sosyalist Birlik Partisi’ni kurdular. Parti 1995 yılında devlet tarafından kapatıldı. Fotoğraflar: Yücel Tunca - Kuruçeşme, İstanbul, 11 Nisan 1989
Devamı

‘Seçilmiş Kardeş’im, Özdemir Hocam, Maden İşçileri ve Ekoloji Savunucuları İçin Bir Saygı Yazısı

Resim
Beş on gün öncesiydi. Kardeşim gibi sevdiğim bir arkadaşım ile bir vesile üzerine Bergama’da buluşmuştuk. Sohbet çeşitli konular üzerinden dönüp dolaşıp fotoğrafa geldiğinde ona uzun uzun Özdemir Gürsoy’dan bahsetmiştim. Özdemir hocam, Uğur Mumcu gibi bir idolün zihnimde yarattığı rüzgâra kapılıp araştırmacı gazeteci olmak maksadıyla girdiğim okulda yönümü değiştiren ve aklıma, yüreğime fotoğrafı yerleştiren insandı. Milliyet gazetesinin kıdemli foto muhabirlerindendi Özdemir Gürsoy ve yanlış hatırlamıyorsam yeni emekli olmuştu. Üniversitede yıllardır yaptığı öğreticiliği ise bırakmamış, gazetecilik adayı olan biz öğrencilere fotoğrafçılık dersi veriyordu. Yüz-yüz yirmi kişilik anfide oturup metrelerce uzaktaki bir hocanın elinde tuttuğu fotoğraf makinesinde neyin ne olduğunu anlamak neredeyse imkansız, imkansız olduğu kadar aynı zamanda son derece keyifsizdi. Fotoğraf makinesinin kendisi de bir nesne olarak pek ilgimi çekmiyordu doğrusu. Ne zaman ki hocamız eski usul bir dia makines...
Devamı