Kürt Sorunu’na Çözüm Arayışları - 1993 ya da 1994

 (Soldan sağa) Ragıp Duran, Orhan Pamuk, Bülent Tanör. Fotoğraf: Yücel Tunca - İstanbul, 1993 ya da 1994

Türkiye, demokratik ve ekonomik anlamda yaşamak zorunda bırakıldığı korkunç alt üst oluşun orta yerinde büyük planlar, umutlar, tartışmalar ve itirazlarla yeni bir viraja girdi. Bu viraj yeni olsa da çok uzun bir zaman dilimine yayılmış ve siyasi, kültürel ve ekonomik bir olgu olan Kürt Sorunu’nun çözümüne yönelik ne yazık ki hep başarısızlıkla sonuçlanan pek çok başka girişimi geçmiş yıllarda da gözlemleyip, deneyimlemiştik.

Savaşın zor, barışı tesis etmenin ise çok daha zor olduğunu bildiğimiz takdirde, bazen durup geçmişi gözden geçirmek iyidir, bakış açımızı genişletir.

Bugün, 30-35 sene önce (1993 ya da ’94 olmalı) yapılmış olan barış odaklı sivil bir çözüm arayışı toplantısından bir dizi fotoğraf paylaşmanın isabetli olacağını düşünüyorum.

Umarım bu toplantıyı hatırlayanlardan çeşitli detaylar, net bilgiler gelir de hafızamızı tazelemiş oluruz.

Serinin açılış fotoğrafında soldan sağa Ragıp Duran, Orhan pamuk ve Bülent Tanör yer alıyor.

Salonun genel görüntüsünü içeren ikinci karede, ön sırada milletvekilleri (soldan sağa) Hatip Dicle, Mahmut Kılınç, Ahmet Karataş, Feridun Yazar ve Tarık Ziya Ekinci görülüyor.

Arka sıralarda gazeteci, akademisyen ve politikacı birçok tanıdık yüz var: Figen Şakacı, Faik Bulut

Ergin Cinmen, Ruşen Çakır, Ercan Kanar, Baha Karakütük, Muhsin Kızılkaya, Merdan Yanardağ ve Deniz Teztel’in dışında daha niceleri…

Devamındaki fotoğraflarda ise kürsüde farklı konuşmacıları görüyoruz. Toplantının moderasyon masasında Murat Belge ve isimlerini hatırlayıp yazamadığım iki kişi daha var. Konuşmacılar ise Hatip Dicle, Ahmet Karataş, Ercan Karakaş, Muart Çelikkan ve Abdurrahman Dilipak…

“Nasıl hatırlamazsın, nasıl bilmezsin?” dediklerinizi de siz zaten yorumlara yazacaksınız.

Fotoğraflar: Yücel Tunca – İstanbul, 1993 ya da 1994






















Yorumlar

Yorum Gönder

Yorumunuzu, etik ve yasal sorun oluşturmadığı takdirde birkaç gün içinde onaylanıp yayınlayacağım. Katkınız için teşekkür ediyorum.

Bu blogdaki popüler yayınlar

Türkiye Solunda Birlik Arayışı: Kuruçeşme’den Sosyalist Birlik’e - 1990

Resim
TBKP, TSİP ve Sosyalist Birlik gibi bazı sol, sosyalist, devrimci grupların Türkiye solundaki birliği sağlamak amacıyla İstanbul, Kuruçeşme’de düzenledikleri toplantılardan 11 Nisan 1990 tarihli olanına ait fotoğraflar paylaşıyorum bugün. Devrimci Sosyalist Blok oluşturmanın zorlu sürecine giren örgüt ve yapılanmaların bir kısmı aynı yılın sonlarına doğru Sosyalist Birlik Partisi’ni kurdular. Parti 1995 yılında devlet tarafından kapatıldı. Fotoğraflar: Yücel Tunca - Kuruçeşme, İstanbul, 11 Nisan 1990
Devamı

1 Mayıs’ta Polis, Akif Dalcı’yı Vurdu! – 1989

Resim
(Uyarı: Fotoğraflarda polis şiddeti ve cinayet görüntüsü yer alıyor.) 1987’de Emek sinemasında yapılan 1 Mayıs kutlamasından sonra, ‘88’de işçiler ve emek örgütleri yeniden kapalı salon toplantısı yapmak istemediler ve ‘87’deki kapanışta sözleşildiği gibi emeğin bayramını Taksim’de kutlamak üzere yola düştüler. Ancak polis barikatları, Taksim’e yürümek isteyen az sayıdaki işçi ve öğrencinin önünü daha yola çıktıkları noktalarda kesmişti. 1988 1 Mayıs’ından elimde hiç fotoğraf yok. Nerede olduğumu, neden sokaklarda olmadığımı hatırlamıyorum. Fakat 1989 1 Mayıs’ının erken saatlerinden itibaren Taksim’deydim. Büyük bir polis yığınağı vardı meydan ve çevresinde. Günler öncesinden emek örgütleri Taksim’i işaret ederek tüm emekçileri 1 Mayıs Alanı’na çağırmış fakat ne olduysa son anda bu çağrıyı iptal etmişlerdi. Diğer yandan devrimci gruplar, işçilerle, öğrencilerle birlikte Taksim’e çıkıp, 1 Mayıs’ı burada kutlama konusunda kararlıydı. Buna karşılık olarak, başında Turgut Özal’ın bul...
Devamı

‘Seçilmiş Kardeş’im, Özdemir Hocam, Maden İşçileri ve Ekoloji Savunucuları İçin Bir Saygı Yazısı

Resim
Beş on gün öncesiydi. Kardeşim gibi sevdiğim bir arkadaşım ile bir vesile üzerine Bergama’da buluşmuştuk. Sohbet çeşitli konular üzerinden dönüp dolaşıp fotoğrafa geldiğinde ona uzun uzun Özdemir Gürsoy’dan bahsetmiştim. Özdemir hocam, Uğur Mumcu gibi bir idolün zihnimde yarattığı rüzgâra kapılıp araştırmacı gazeteci olmak maksadıyla girdiğim okulda yönümü değiştiren ve aklıma, yüreğime fotoğrafı yerleştiren insandı. Milliyet gazetesinin kıdemli foto muhabirlerindendi Özdemir Gürsoy ve yanlış hatırlamıyorsam yeni emekli olmuştu. Üniversitede yıllardır yaptığı öğreticiliği ise bırakmamış, gazetecilik adayı olan biz öğrencilere fotoğrafçılık dersi veriyordu. Yüz-yüz yirmi kişilik anfide oturup metrelerce uzaktaki bir hocanın elinde tuttuğu fotoğraf makinesinde neyin ne olduğunu anlamak neredeyse imkansız, imkansız olduğu kadar aynı zamanda son derece keyifsizdi. Fotoğraf makinesinin kendisi de bir nesne olarak pek ilgimi çekmiyordu doğrusu. Ne zaman ki hocamız eski usul bir dia makines...
Devamı