“Seher Yeli Kız” Seher Şahin’e Veda - 1991



Mimar Sinan Üniversitesi’nde Uygulamalı Sanatlar Bölümü Tekstil Anasanat Dalı*nda okuyan 20 yaşında (bazı kaynaklara göre 18 yaşında) gencecik bir öğrenciydi Seher Şahin. Öğrenci hareketinin içinde etkin olarak çalışıyordu. Üniversiteye kayıt yaptırmaya gelenlere yardımcı olmak ve onlara başta parasız eğitim olmak üzere üniversite gençliğinin sürdürdüğü çok yönlü hak mücadeleleri hakkında bilgi vermek için arkadaşlarıyla birlikte bir masa kurmuşlardı. Polis baskın yapıp masayı dağıtınca Seher buna güçlü bir biçimde itiraz etti. Arkadaşlarının gözü önünde yaka paça üçüncü kata çıkarıldı, hırpalandı, çok geçmeden üçüncü kattaki pencerelerin birinden aşağı atıldı. (Son fotoğrafta görülen pencerelerden birinden…)

Beş gün komada kalan Seher, 8 Eylül’de hayatını kaybetti. İYÖ-DER’li Seher Şahin’in cenazesi 10 Eylül’de ailesinin, arkadaşlarının, yoldaşlarının katıldığı kalabalık bir grup tarafından sloganlar eşliğinde Silivrikapı mezarlığında toprağa verildi.

Dönemin gazeteleri Seher’in polisler tarafından sürüklenerek üst katlara çıkarılmasından bahsetmemiş, pencereden neden ve nasıl düşmüş olabileceği sorgulamamış, araştırılmamıştı. İçişleri Bakanı’nın, tanıklara rağmen “Polisle ilgisi yok” şeklindeki açıklamasından başka tek kelime yazılmadı. Bu nedenle de 10 Eylül’deki cenazeye katılanlar biz gazetecilere tiksintiyle bakıp, canımızı yakan sloganlar atarken biz de yüzlerimizi fotoğraf makinelerimizin arkasına sakladık.

Sonraki günlerde, Seher Şahin’in PTT emekçisi olan babası, aralarında dönemin İHD Başkanı Ercan Kanar’ın da bulunduğu çok sayıda avukatla birlikte, polisler hakkında suç duyurusunda bulunduysa da pek çok örnekte olduğu gibi yine bir sonuç alınamadı.

Seher her sene, Grup Yorum’un onun için yaptığı “Seher Yeli Kız” şarkısı ile anılıyor.

*Uygulamalı Sanatlar Bölümü Tekstil Anasanat Dalı, 1994 yılında Tekstil Bölümü, on yıl sonra da Tekstil ve Moda Tasarımı Bölümü adını aldı.

Fotoğraflar: Yücel Tunca – Silivrikapı, İstanbul, 10 Eylül 1991























Yorumlar

Yorum Gönder

Yorumunuzu, etik ve yasal sorun oluşturmadığı takdirde birkaç gün içinde onaylanıp yayınlayacağım. Katkınız için teşekkür ediyorum.

Bu blogdaki popüler yayınlar

Avukata Polis Şiddeti - 1989

Resim
Bugün de bir başka hukukçunun iki fotoğrafı üzerinden tüm zamanlara yayılan ciddi bir soruna bir kez daha bakmış olalım. Yine polis şiddeti, yine buna maruz kalan bir avukat…  Genç avukat Esin Kulaç'ı, şiddet faili polisler hakkında suç duyurusunda bulunmak için gittiği İstanbul’daki Sultanahmet Adliyesi’nde fotoğraflamıştım. Not: Esin Kulaç'ı tanıyıp bu bilgiyi benimle paylaşan Arşiv Kazısı takipçilerinden Çetin Yılmaz, Kulaç'ın hemen arkasındaki cübbeli avukatın ise P. Mine Abalı (Yılmaz) olduğu bilgisini de verdi.    Fotoğraflar: Yücel Tunca – Sultanahmet, İstanbul, 29 Haziran 1989
Devamı

İstanbul Barosu Başkanı Turgut Kazan Basın Toplantısında - 1989

Resim
  Dün yaptığım, Ortaköy Kültür Merkezi’nin kapatılmasını protesto gösterisine katıldıkları için yargılananlara dair paylaşımda gördüğümüz dönemin İstanbul Barosu Başkanı Turgut Kazan’ın hemen hemen aynı günlerde bir basın toplantısında çektiğim fotoğraflarına geldi sıra. Üçüncü fotoğrafta iki hukukçu daha var karenin içinde. Ortadaki avukat Akif ya da Arif olmalı. Onun ve diğer avukatın tam ismini aramızdan biri eminim yazacaktır. Fotoğraflar: Yücel Tunca – İstanbul, 18 Temmuz 1989
Devamı

Sultanahmet Cezaevi: “Demir taş küf yosun”* - 1990

Resim
Deniz Gezmiş’ten Mehmet Ali Aybar’a, Nazım Hikmet’ten Can Yücel’e, Yılmaz Güney’den Aziz Nesin’e binlerce insanın demir kapı kör pencere arkasına hapsedildiği bir cezaevinin içine gireceğiz bugün. Aslında isterseniz şimdi siz de hemen gidip içeri girebilirsiniz ama aynı şey olmayacak kuşkusuz. Çünkü bir otelin koridorlarında, odalarında ve bahçesinde dolaşıyor olacaksınız. Ne küflü duvarlarla, ne sübyan koğuşunun puslu karanlığıyla, ne de susuz hamamın içine hapsolmuş yüz yıllık yankılarla baş başa kalamayacaksınız. O yüzden gelin, korkunç bir siyasi kararla otele dönüştürülen Sultanahmet Cezaevi’nin son kez kapatılışından dört yıl sonraya, 1990’daki haline götüreyim sizi. Hatta bir iki gün sonra da 1992’deki halini gezelim beraber. Sokak dergisinden sevgili arkadaşım, gazeteci yazar Esmahan Akyol (serinin son fotoğrafında) ile beraber girdiğimiz, 1986’dan beri kapalı olan Sultanahmet Cezaevi o günlerde Kültür Bakanlığı’na devredilmek üzereydi. Cezaevinin önündeki yol boyunca kâhyalık ...
Devamı