Saçları Saman Sarısı, Gözleri Mavi Vera Tulyakova - 1990


1990 Kasım’ının ilk günleri… Kalbim yerinden çıkacakmış gibi bir hisle İstanbul, Florya yakınlarındaki Basınköy’e doğru gidiyorum. Birazdan çalacağım kapıyı muhtemelen Yaşar Kemal açacak.

Yanılmışım, kapıya daha yakın olduğu için Ataol Behramoğlu açıyor. Kendimi tanıtıp selamlaşırken omzunun üstünden onu görüyorum. Saçları saman sarısı, gözleri mavi… Vera Tulyakova tam karşımda. Yaşar Kemal ve Tilda Kemal ile ayakta sohbet ediyor. Vera ile tokalaşırken titrediğim anlaşılmasın diye dua ediyorum.

Neredeyse iki gün boyunca Vera’nın peşinde olacağım; anlattıklarını, en önemlisi de Nazım hakkında söyleyeceklerini dinleyeceğim, fotoğraflar çekeceğim. Fotoğraflarım Füsun Erbulak’ın yazısıyla birlikte Güneş gazetesinde tefrika edilecek.

Vera Tulyakova, kendisinin kaleme aldığı, Ataol Behramoğlu’nun Türkçe’ye çevirdiği “Nazım’la Söyleşi” adlı kitabının tanıtımı için Türkiye’de. Yanlış hatırlamıyorsam ilk gelişi ve bu yüzden de o da çok heyecanlı, çok duygusal.

İlk gün Tilda ve Yaşar Kemal’in evlerinde konuk olduktan sonra ertesi gün kitap tanıtımı için basın toplantısı yapılıyor ve İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı Nurettin Sözen ziyaret ediliyor. Aynı günün akşamında muhtemelen Arif Bar’a gidiliyor; fotoğrafları paylaşıma hazırlarken fark ediyorum ki arka masada da Atıf Yılmaz’ın oturduğu barda, Onat Kutlar da dahil olmak üzere birçok yazar, sanatçı ve gazeteci ile birlikte unutulmaz bir akşam geçiriliyor.

Ertesi gün Boğaz gezisine çıkacağını öğrendiğim Vera Tulyakova’ya o gezide eşlik edemeyeceğim için gecenin sonunda biraz buruk ama halen bir rüyanın içindeymişim gibi hülyalı vaziyette evin yolunu tutuyorum.

Fotoğraflar: Yücel Tunca – İstanbul, 1990

 














Yorumlar

Yorum Gönder

Yorumunuzu, etik ve yasal sorun oluşturmadığı takdirde birkaç gün içinde onaylanıp yayınlayacağım. Katkınız için teşekkür ediyorum.

Bu blogdaki popüler yayınlar

Avukata Polis Şiddeti - 1989

Resim
Bugün de bir başka hukukçunun iki fotoğrafı üzerinden tüm zamanlara yayılan ciddi bir soruna bir kez daha bakmış olalım. Yine polis şiddeti, yine buna maruz kalan bir avukat…  Genç avukat Esin Kulaç'ı, şiddet faili polisler hakkında suç duyurusunda bulunmak için gittiği İstanbul’daki Sultanahmet Adliyesi’nde fotoğraflamıştım. Not: Esin Kulaç'ı tanıyıp bu bilgiyi benimle paylaşan Arşiv Kazısı takipçilerinden Çetin Yılmaz, Kulaç'ın hemen arkasındaki cübbeli avukatın ise P. Mine Abalı (Yılmaz) olduğu bilgisini de verdi.    Fotoğraflar: Yücel Tunca – Sultanahmet, İstanbul, 29 Haziran 1989
Devamı

İstanbul Barosu Başkanı Turgut Kazan Basın Toplantısında - 1989

Resim
  Dün yaptığım, Ortaköy Kültür Merkezi’nin kapatılmasını protesto gösterisine katıldıkları için yargılananlara dair paylaşımda gördüğümüz dönemin İstanbul Barosu Başkanı Turgut Kazan’ın hemen hemen aynı günlerde bir basın toplantısında çektiğim fotoğraflarına geldi sıra. Üçüncü fotoğrafta iki hukukçu daha var karenin içinde. Ortadaki avukat Akif ya da Arif olmalı. Onun ve diğer avukatın tam ismini aramızdan biri eminim yazacaktır. Fotoğraflar: Yücel Tunca – İstanbul, 18 Temmuz 1989
Devamı

Sultanahmet Cezaevi: “Demir taş küf yosun”* - 1990

Resim
Deniz Gezmiş’ten Mehmet Ali Aybar’a, Nazım Hikmet’ten Can Yücel’e, Yılmaz Güney’den Aziz Nesin’e binlerce insanın demir kapı kör pencere arkasına hapsedildiği bir cezaevinin içine gireceğiz bugün. Aslında isterseniz şimdi siz de hemen gidip içeri girebilirsiniz ama aynı şey olmayacak kuşkusuz. Çünkü bir otelin koridorlarında, odalarında ve bahçesinde dolaşıyor olacaksınız. Ne küflü duvarlarla, ne sübyan koğuşunun puslu karanlığıyla, ne de susuz hamamın içine hapsolmuş yüz yıllık yankılarla baş başa kalamayacaksınız. O yüzden gelin, korkunç bir siyasi kararla otele dönüştürülen Sultanahmet Cezaevi’nin son kez kapatılışından dört yıl sonraya, 1990’daki haline götüreyim sizi. Hatta bir iki gün sonra da 1992’deki halini gezelim beraber. Sokak dergisinden sevgili arkadaşım, gazeteci yazar Esmahan Akyol (serinin son fotoğrafında) ile beraber girdiğimiz, 1986’dan beri kapalı olan Sultanahmet Cezaevi o günlerde Kültür Bakanlığı’na devredilmek üzereydi. Cezaevinin önündeki yol boyunca kâhyalık ...
Devamı